شىئەن بېگى (شېئىر)
دۇفۇ
مەن باراتتىم شەھرى شىئەننى كېزىپ،
بەگ يۈرەككى غوۋغا سېلىپ، چېرىك يىغىپ.
بۇ نەھال، دەپ سورىسام بەگدىن، دېدى:
— تۇتقىدەك بۇ شەھەردە چېرىك قالمىدى.
يۇقىرىدىن كەپتۇ يارلىق كچىلەپ،
دەپتۇ چىقسۇن خىل گۈدەكتىن سەپ تۈزەپ.
تېڭىرقاپ قالدىم بۇ سۆزنى ئاڭلىبان،
بۇ بىلەن قالغايمۇ خانبالىق ئامان؟
ئانىسىزلار تۇرىدۇ يېتىمسىراپ،
ئانىلىقلار مەڭزى تۇلۇق، يالتىراپ.
كەتتى دەريا شەرقىگە گۇگۇم چاغ ئارا،
كۆتۈرۈلدى يىغا-زارە تاغ ئارا.
بەس، دېدىم، مەن ياش تۆكۈش بىھۇدىلىك،
بۇ بىلەن سەن نېمە خورلۇق كۈرگۈلۈك؟
سۇغۇلۇپ پۈتكەن بىلەنمۇ كۆز يېشىڭ،
بۇ چاھاندا كىم كېلىپ سىيلار بېشىڭ؟
ئەسلى قوشۇن ئىلكىدە ئىدى شەھەر،
ئارزۇ-ئۈمىد ساقلىماق شامۇ سەھەر.
ياۋنى خام چاغلاشنى كىممۇ ئويلغان،
تارمار بولدى قوشۇن، تارتتۇق زىيان!
كەتتى يۇرتقا بەزىسى ئىزدەپ ئوزۇق،
بەزىسى قىلماققا لەشكەرنى تولۇق.
ياش گۆدەكلەر جەڭدە مىسران قول بولۇپ،
بارىدۇ خەندەك ئويۇشقا تېيىز ئويۇپ.
نامى بار، خان لەشكىرىنىڭ ئورنى بار،
باقىدۇ چېركنى ئەيلەپ ئېتىۋار.
يىغلىما ئوزاتقۇچى، بەس، سەۋى قىل،
قۇر بېشىنى سەن بالاڭغا ئاتا بىل.
ئابدۇكېرىم خوجا تەرجىمىسى
Yorumlar
Yorum Gönder