UyghurArchive

سىۋىتايېۋا شائىر ئۇ سۆز باشلاپ كېلەر يىراقتىن، شائىر ئۇ سۆز قوغلاپ بارار يىراققا. سەييارە، بېشارەت، غەيرىي ئىشلارنىڭ ئازگىلى، ھەق-ناھەق تارتىشلار ئارا ئۇ ھەتتا بىنادەك قەد كەرگەن ئادەم، قۇيرۇقلۇق يۇلتۇزنىڭ يولى… ..........................سەن قارا! شائىرنىڭ يولىدۇر چەمبەرچەس زەنجىر، ئۇندىكى تۇرمۇشقا ئەينى بىر مىسال. بېشىڭنى كۆتۈرۈش، ئۈمىدسىز سىلەر شائىرلار قوۋمىدا ئاي كۆيۈش دېگەن ئىلگىرى تەقۋىمگە يېزىلمىغان ھال. ئۇ ئاشۇ قارتىنى قوچىغان ئادەم، ھەسسە ۋە مىقدارنى سىرغا ئورىغان. ئۇ ئاشۇ كىتابلار كەينىدە تۇرۇپ كانتىنى تۈگەتكەن كىم دەپ سورىغان… تاۋۇتى ئىچىدە باستىلىيانىڭ[1] دەرەختەك دېگەن كىم! كۆرۈڭلار مەن ئۇز. ئىزلىرى مەڭگۈگە ئىسسىمايدىغان خەق مەڭگۈ يېتەلمەس ئۇ بىر پاراۋۇز. قۇيرۇقلۇق يۇلتۇزنىڭ يولى سەن قارا، شائىرنىڭ يولىدۇر ياندۇرۇش پال-پال. پەرۋىش-مەس، ئۈزۈشتۇر، قوپۇرۇش، بۇزۇش ھاياتنىڭ يوللىرى يايلىلىق سوقماق، ئىلگىرى تەقۋىمدە يېزىلمىغان ھال. 1923- يىل 28- ئاپرېل ____ [1] جاي ئىسمى. ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

سىۋىتايېۋا سۆزلەملەر سىزىلغان زۇلمەت ئاسمانغا، ئۇلاردىن چىرايلىق چاراقلار كۆزلەر. ئەجەلدىن ۋەھىمە كىرمەس داستانغا، ۋىسالدىن شېرىنلىك ئالالماس سۆزلەر. قەلەمكەش، ئېكىنچى چۆمۈلگەن تەرگە، ئۆزگە بىر قىزغىنلىق ئاچىدۇ جامال. رەققاسنىڭ بېشىدا بىر ئوت بار بەلگە، ئاھ ئىلھام، پارلىغىن، كۆرۈنگىن غىلپال. 1918- يىل 1- ماي ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

سىۋىتايېۋا ھەركىممۇ ئاتىلىق يورۇق ئالەمدە: چېركاۋدىن قوغلانغان لەنەتلەر بويلاپ، يار بويلاپ ماڭغاندەك ماڭدىم ئەلەمدە. يىغلاشلار دېيىلەر بۇرۇن كېسىلى چۈرمەللىك چاپلاشقان ھەممە ئادەمگە. كۈيلەيمەن كانلاردا قوۋۇرغام بىلەن، ئالدىمدا توك سىمى، زۇلمەت ۋە سىبىر. ئۆزۈمنىڭ سېھرىنى بويلاپ بارىمەن، ئۆلچەملىك ئالەم بۇ ئۆزگە بەرىبىر. نىچارە كۈيچىمەن، تۇنجى پەرزەنتمەن، زەڭگىمۇ ئالەمدە كۈل رەڭدۇر ھامان. چايداندا ساقلىشار ئىلھامنى خەقلەر، مىزانلىق ئالەمدە يوق قىلچە مىزان. 1923- يىل 22- ئاپرېل ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

سىۋىتايېۋا لەپپەڭلەت مېنى سەن ئەي يۇلتۇز قولۋاق، دولقۇنلار كاللامنى چارچاتتى نەۋاق. زىيادە تۇرۇشقا ئاچقۇم بار قۇچاق، ھېسسىيات كاللامنى ئەيلىدى ئوچاق. مەدھىيە، دالچىن گۈل، كۆپ باشلىق يىلان، چارچاتتى كاللامنى ئويۇن ۋە پىلان. ئۇنى سەن چۆپ، ياپراق ئارىسىغا سال، ئۇرۇشلار كاللامنى چارچاتتى دەرھال. 1923- يىل 12- ئىيۇن ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

سىۋىتايېۋا كېچىكىپ كېلىمەن ۋەدىلىك يەرگە، ئىلكىمدە ئوشۇقچە قوشۇلغان كۆكلەم. مەن ئاقۋاش كېلىمەن چوقۇم شۇ يەرگە، سەن مېنى ھەيۋەتتە چاقىردىڭ ئەركەم. ماڭىمەن تالاي يىل− ئاھ ئوفىلىيا[1] بېدىيان خۇمارى تەۋرىمەس ھامان. ئۆتىمەن تاغلاردىن، مەيداندىن ھەمدە ئۆتىمەن دىللاردىن، قالماس ھەم ئالقان. زېمىندا ياشايمەن بەكمۇ ئۇزۇن يىل، بۈككىدە ئورماننىڭ تېرەن يېرىدە. قان ئاقار، ھەر تامچە بىر ئەگىم ئېرىق قوشۇلغان ماڭلاي ۋە ۋۇجۇد تېرىگە. قىرغاقتا تۇتاشقان جايلاردا، بىراق يۈزلىرى مەڭگۈگە ئوفىلىيانىڭ چىلانغان شۇ قىرتاق چۆپلەر سېلىگە. ئۇ قاندى ھەۋەسكە پۈتۈن تېنى لاي، شولىلار چۈشكەندەك شېخىل ۋەسلىگە. مەن سېنى ئاسماندەك ئېگىز سۆيگەنتىم، كۆمەي مەن ئۆزۈمنى ئاسمان بەستىگە. 1923- يىل 18- ئىيۇن ____ [1] شىكسپىر قەھرىمانلىرىدىن بىرى. ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

سىۋىتايېۋا پەرمانلار يەتكۈزگەن ئېغىز سىڭارى سىر بىلەن پېچەتلەپ بېسىلدى مۆھۈر. ھېسابسىز دەھشەتلىك گۇمانغا قالدىڭ، نېمىدۇ ھەلقۇمغا مۆككەن بىر ئۆمۈر؟ كۆزدە مەس، باقىسەن قازان تۈۋىدەك چاناقتا مەڭگۈلۈك ئالەمگە سېخىي. ئەي ئايال قازدىڭسەن قانداق ئورىنى ئۈستىنى ئوت-چۆپتە ياپتىڭمۇ تېخى. يۈز بۇدنىڭ ئىچىدە ئەمەس يۈز بۇدمۇ سېنىڭدەك ھاكاۋۇر، قاپاقلىرى مۇز. ئىككى تۈن ئىشرەتتە تاپقىنىڭ نېمە؟ ئېيتقىنا، بېشىڭغا چىقتىمۇ مۈڭگۈز؟ يېپىنچا ئىچىدە كېڭىيىپ پىنھان، پىنھاندا پۈركىنىپ قىلىسەن داۋام. يۈزىنى ئاچقىنى ئامەتلىك مەڭگۈ ئۇ چوققا، لەيلىگەن بۇلۇتقا قارام. تىچ ياتقان ئەرۋاھتىن سورايمەن سوئال، يىلتىزلىق ئەرۋاھقا تەگدى سوئال بەك. يېپىنچاڭ ئاستىدا زادى نېمەڭ بار؟ − ئەتە بار، ئۆگۈن بار، باردۇر كېلىچەك. ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

سىۋىتايېۋا ئۆزگە بىر قىز بىلەن ئۆتىسەن قانداق؟ − ھېچ ئىش يوق، يەنىلا كالتەكلەر باشتا. ماڭا خاس ئەس-ھوشۇڭ ئۆچتىمۇ بىراق، ئوخشىشىپ دېڭىزغا شۇڭغۇغان تاشقا. مەن يالغۇز ئارالدەك لەيلەيمەن گويا، سۇ ئۈزرە ئەمەسۇ، بەلكى ئاسماندا. ئاھ روھلار، سىلەركى ئەمەس قېرىنداش، ئەمەس يار جۈپ بولغان، قايغۇ باسقاندا. بىر ئاددىي ئايالغا قانداق قارايسەن؟ يىتتىمۇ سېنىڭدىن بۇدقا چوقۇنۇش؟ تەختتىن غۇلىتىپ بىر ئايال شاھنى ئۆزۈڭ ھەم غۇلىدىڭ، بولدى يوقىتىش! ئالدىراپ سالدىراپ قانداق ياشىدىڭ؟ ئىگىسەن قالتىراپ قانداق ياتاققا؟ قانداقمۇ تڭە كەلدىڭ ئەي بايقۇش ئادەم ئالۋاڭدەك، چاكىنا ئۇشبۇ ھاياتقا. يۈرىكىم رىتىمسىز پۇت-قول تارتىشۇر، يەتكۈچە قىينالدىم، ئايرىلىپ ياشاي. گەز كەلگەن قىز بىلەن قانداق ئۆتتۈڭسەن؟ ئامرىقىم، دىلبىرىم، جەزىبىگە باي. يېمەككە كۆندۈڭمۇ، تېتىدىمۇ تەم، ناۋادا چاچىساڭ كەتمىگىن كايىپ. قانداقراق تۇرىسەن ئادەملەر بىلەن سىناينى سورىغان، ئەمىرچى ساھىب. بۇندىكى يات قىزغا قانداق قارىدىڭ؟ بويلىرى زىلۋامۇ، ئىللىق تۇرامدۇ؟ رەنجىسە زىۋىسنىڭ بۇرغىسى بىلەن− نومۇسى توختىماي ئۇنى ئۇرامدۇ؟ قانداقراق تۇرىسەن، ھېسلىرىڭ قاندا...

سىۋىتايېۋا ئاھ ئېفىل مۇنارى ماڭا بەك يېقىن، كېلىڭلار چىقايلى بالداقمۇ بالداق. مەن دېسەم ھەر كۈنى ھەركىم بۇ يەردە كۆرىدۇ مەنزىرە دائىم مۇشۇنداق. تۇيۇلار بىزلەرگە سىلەرنىڭ پارىژ ھەمىشە كەكرى تەم، سۈرسىز ۋە چارچاق. ئاھ مېنىڭ رۇسىيەم، ئاھ مېنىڭ رۇسىم نېمىشكە يانىسەن شۇنچىلىك پارلاق. 1931- يىل ئىيۇن *        * شېئىرىم شۇنچىلىك بالدۇر يېزىلغان، كەلمىگەن ئويۇمغا بولدۇم مەن شائىر. شېئىرلار تۆكۈلەر فونتان سۈيىدەك ئوتلارنىڭ ئۇچقۇنى رەڭگارەڭ، نادىر. چېركاۋغا سەبىيدەك كىردى شېئىرىم، كۈجىلەر تۈتەيدۇ، خىياللار قىم-قىم. ياشلىق ۋە ئۆلۈمنى يازغان قۇرلارنى ۋاقتىدا ئوقۇپمۇ قويمىغان ھېچكىم. دۇكاندا ياتىدۇ چاڭ باسقان نەزمەم، بىلىمەن ھېچكىشى قويمايدۇ سوراپ. ئاھ مېنىڭ كەۋسەردەك دىلبەر كۈيلىرىم ئالىسەن بىر كۈنى ئامەتنى ئوراپ. 1913- يىل، ماي، كۆكجەبرى *       *       * بار مەندە نازۇك ھېس، شېرىن خىياللار، دۇنيادىن قايتىمەن يېقىندا چۈنكى. ئېغناقشىپ توختىماي پەملەيمەن: كىمگە قالىدۇ مۈرە تون-بويۇمنىڭ كۆركى؟ كىملەرگە بېرەرمەن ئىسسىق شارپامنى بوز تايغان سۈرەتلىك ھا...

سىۋىتايېۋا مەڭگۈلۈككە يوقىلىش پېشانىغا پۈتۈلگەن، نېسىپ بولدى مەھشەردىن نامە يېزىش بىر ماڭا. يازماقتىمەن مەن كېتىپ يۈز يىل بولغان بىر چاغدا بۇ ئالەمگە توغۇلغان يېڭى پۇقرا جان ساڭا. دوستۇم مېنى ئىزدىمە، جاھان كۆچتى، جان كۆچتى، ھەتتا يېشى چوڭلارمۇ تۈگەل مېنى ئۇنۇتتى. قۇربىم يەتمەس ئۈپۈشكە ئۆتۈپ ئۇنتۇش نەھرىدىن ئىككى قولۇم سۇنۇلۇپ ئۆزلىرىنى تونۇتتى. مەن قارايمەن ئۆزۈڭگە گۈلخان كەبى كۆز بىلەن، يورۇتماقتا ئىكىيلەن مېنىڭ قەبرەم، دوزاخنى. تىكلىمەكتە بىلىكىن تەۋرىتەلمەس خان ساڭا يۈز يىل بۇرۇن ئۇ كۆزلەپ كەتكەن ئىدى ئۇزاقنى. سىقىمدالغان قولۇمدا مېنىڭ نەزمە-كۈيلىرىم، تاشلا قالغان ئۇلارمۇ بوپكەتكىلى چاڭ-توزان. كۆرۈپ قالدىم ئىزدىدىڭ مەن تۇغۇلغان ماكاننى ھەمدە نىشان بوپقالدى مەن تۈگىگەن شۇ دىۋان. سەن يېتىرقاپ قارىدىڭ كۈلۈپ كەلگەن ئايالغا، شەرەپلىكمەن ئاڭلىنار كېلەچەكنىڭ ئۆزىلا. بىر توپ مەككار ئاياللار ئۆلۈك سىلەر پۈتۈنلەي، تىرىك قالغان كىمسەدىن پەقەت ئۇنىڭ ئۆزىلا. رازى بولۇپ ئۇنىڭغا ياقا يىرتماق مەن ئىدىم، بارچە پىنھان ئېنىقتۇر ھەمدە ئۇندا جاۋاھىر. ئۆلۈكلەرنى بۇلىغان بۇ بىر قوتان ئاياللار ئۆزۈكلەرنى ...

سىۋىتايېۋا يۈزۈمدىن شەپەقنى ئەپكېتەلمەيسەن، ئۇلغايغان، ئۇ گويا دەريادا دولقۇن. سەن ئوۋچى، چۈشمەيمەن لېكىن توزاققا، سەن ئىزچى، مەن قاچقان گۇناھكار قاچقۇن. جۇش ئۇرغان قەلبىمنى ئەپكېتەلمەيسەن، ئۇ مىسلى چاپچىغان ئەرەب دۇلدۇلى. تېنىمدىن ئاۋايلاپ ئەگدىم بىر ساداق، چىدايمەن، قوغلايسەن، چاپتىم بىر يولى. سەن جۇشقۇن قەلبىمنى ئەپكېتەلمەيسەن، ئۇ ساڭا تۇتقۇزماس پەيدەك بىتىنىم. ئاھ ھايات ئالقايسەن يالغاننى ھامان، دىل سۆيگەن ئاھاڭلار مەڭگۈ بېجىرىم. ئەبەدىي تۇرۇشنى خالىماس ھايات، جۆنىتەر ئۇ بىزنى يات يەرگە ئەتتەڭ. ئاھ، ھايات توقلۇقنى كەتتىڭ ئۇلۇغلاپ، ئەپقالغىن ئۇلارنى، ھايات دېگەن جەڭ. ئاياغنىڭ ئۈگىسى رەھىمسىز قەۋەت داتلارمۇ سۆڭەكتىن كېتىدۇ ئۆتۈپ. تىغ ئېرۇر بۇ ھايات، ھەممىنى سۆيۈش بەئەينى تىغ ئۈزرە ئۇسسۇل ئويناشتۇر، ئۇ ھامان تىغلارنى تۇرىدۇ كۈتۈپ. 1924- يىلى 28- دېكابىر ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

سىۋىتايېۋا ئەجەبمۇ ئوخشايدۇ مېڭىشىڭ ماڭا، ئۇياتچان كۆزلىرىڭ، يەرگە باققان ھەم. مېنىڭمۇ كۆزلىرىم شۇنداقتى دەسلەپ، توختىغىن يولۇچى، توختىغىن بىردەم. سەبدە ۋە كۆكنارگۈل ئۈزگىن بىر تۇتام، ئوقۇپباق سىنچىلاپ سىنتاشنى ھەمدە. ئۇندا بار ئىسمىمنىڭ مارىنالىقى، قانچىلىك بولغىنىم يورۇق ئالەمدە. بۇ يەردە گۆرىستان دېمىگىن زىنھار، شۈركىنىپ كېتىسەن چىقسام ناۋادا. ئەزەلدىن ھەزىلگە ئامراق خۇيۇم بار، چىن ئىزھار چەكلەنگەن لېكىن ئۇ چاغدا. قانلىرىم ياشناتقان مۇسكۇللىرىمنى، چىڭگىلەك چاچلىرىم يەلپۈنگەن كۆركەم. ئەسلىدە مەنمۇ بىر تىرىك جان ئىدىم، يولۇچى توختىغىن، توختىغىن بىردەم. ئەڭ ئاۋۋال ئۆزۈڭچۈن بىر تال گىياھ ئۈز، ۋە كېيىن ئۈزەرسەن مېۋە بىر قۇچاق تەڭداشسىز ئۆسىدۇ بۇندا بۆلجۈرگەن، ئەتلىك ۋە سەردانە، شېرىن، خۇش پۇراق. غەمكىن ۋە قايغۇلۇق تۇرمىغىن پەقەت، ئۈنسىز ۋە جىمجىت تۇر تۆۋەن سېلىپ باش. شادىمان ھالەتتە ئەسلىكىن مېنى، شادىمان ئۇنتۇغىن ئەسلەشكە ئوخشاش. ئاجايىپ يورۇتار سېنى شولىلار، تېنىڭنى قاپلىدى نۇرلاردىن مانان. پىنھاندىن يوللانغان مېنىڭ ئاۋازىم، قىلمىغاي ھەرگىزمۇ سېنى پەرىشان.     ئوسمانجان ساۋۇت...

پاستېرناك تۈنبويى تىرمىشار ئۇھ دىيەلمەي سۇ، يامغۇر- باغ يېقىلىپ چېچىلغان تاڭغا. زەنباقى ئۆگزىدىن يامرايدۇ تۇمان، بىر كومزەك شورپىدۇر ھور باسقان دۇنيا. تۆكۈلۈپ قەتىرلەر، چاچرار گىياھلار، خورازلار چىللىغان مەنزىلگە قەدەر. بىر-بىرلەپ يۈز خوراز چىللىغۇچىلىك تاڭدىكى شەبنەمچۈن ھەيرانلىقمنى كىم سۆزلەپ ۋە كىممۇ سۈرەتلەپ بېرەر؟ بىر بىرلەپ ئويلايدۇ يۈتكەن ۋاقىتنى، دەملىشىپ توختىتار تۈننى ۋاقىراپ. بىشارەت بېرىشكە باشلايدۇ ئۇلار يامغۇردىن،زېمىندىن سۆيگۈدىن چىللاپ. ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى

پاستېرناك ھەقلىقسىز دېيىشكە چۆنتەك ئاغدۇرۇپ، — كەل ئىزدە، ئۆرىگىن، ئاختۇرغىن مېنى. تۇمانغا باقمىسام نېمە نەم دېگەن، ھەرقانداق رىئاللىق ھوتنىڭ زەر تېڭى. يۇمشاق بىر يۇڭ رەختىن يېپىنىشىپ تون، دەرەخلەر يىلتىزى تۇپراقنى كەزگەن. قوتاندا ئۆسكەچكە شاخلىرى ئۇنىڭ، بولىدۇ بىتاقەت، سەۋىرسىز جەزمەن. تىترەتتى شاخلارنى شاخلار تۇمانى، قويلارنىڭ يۇڭىدىن ئاققاندەك گويا. بەئەينى كىرپىدەك يۈگۈرمەكتە ئۇ، بۇرۇندا تىتىرگەن پايە ئۇ بايا. ئوخشاشتۇر مەن ئۈچۈن ھەركىملەر ئېيتقان، ناغايىپ سۆھبەتلەر، گەپ - سۆزلەر پۈتۈن. ھەرقانداق رىئاللىق كۆكلەم كۆرەسى، ئۈستىنى قاپلىغان گىرىمسەن تۈتۈن. مەن ئۈچۈن بەرىبىر ئۈستىبېشىمغا، ھەرقانداق ئىگىننى كىيگۈزسە قىسمەت. شائىرنى زورمۇ-زور تىقىپ خالايىق، ھەرقانداق پاكىتنى شىرىن چۈشسىمان سۈپۈرۈپ تاشلايدۇ قىلماستىن شەپقەت. ئۇ تېيىلىپ يۈرۈيدۇ يەڭگىل تۈتۈندەك، ئايلنىپ ھىسابسىز يەڭلەرنى راۋان. خالاسسىز بالالىق دەۋر غارىدىن، باشقا تار كوچىغا كىرىدۇ ھامان. چۇۋاتتەك يانجىلغان يازمىش يادىدا ھەپىسدىن قۇتۇلار ئۇ لەيلەپ لەرزان. ئۇ ھەقتە سۆزلەيدۇ كېيىنكى بوغۇن، لاي - كۆمۈر ھەققىدە سۆزلىگەن كەبى، بى...

پاستېرناك ئىشلتىپ قويغاندەك تۇرىمەن گويا، ئىجادىي سۆزلەرنى سىزنىڭدىن كەلگەن. ۋە لېكىن بۇ سەھۋەن بەرىبىر ماڭا، ئىشقىلىپ قالمايدۇ سۇڭۇمدىن سەھۋەن. ئاڭلىدىم نەم ئۆگۈز ئېيتار پىچىرلاپ، يوللاردا ئۇنتۇلغان چوپان كۈيىنى. باشتىكى سەتىردە يۈز ئاچقان شەھەر، ھەر بوغۇم ئىچىگە تىققان بويىنى. ھەممە ياق گۈلباھار، شەھەرگە بەنت بىز، قىل بەرمەس سودىگەر يەنىلا بىباش. مۈكچىيىپ ئۆرتەنگەن تاڭنىڭ شەپىقى، چىراغدا گۈل تىكەر كۆزلىرىدە ياش. لادۇگا كۆلىدىن ئالىدۇ نەپەس، شۇڭغار ئۇ سۇلارغا زېھنىنى ئاياپ. ھېچنىمە چىقمايدۇ بۇنداق سەيلىدىن، خەندەكنىڭ ئىچىگە ياغاچ قۇتىدىن تۇرىدۇ چىرىك بوي ئەتراپقا قاراپ. كۆزلەرنىڭ نۇرلىرى ئوخشىماس دائىم، سىمالار ئۆزئارا زېمىن ۋە ئاسمان. قويۇقلۇق مىقدارى دەھشەت سۇيۇقلۇق، ئاق كېچە كۆزىدە يۈز ئاچقان روشەن، كېچىلىك مەنزىرە يىراقتا قالغان. كۆزىڭىز، يۈزىڭىز، شۇنداق سىزنڭمۇ، ئۇ مېنىڭ ئېڭىمدا تۈز تۈۋرۈك ھەيۋەت. مۇشۇنداق ئىدىڭىز بەش يىل بۇرۇنمۇ، ئورناتقان ئىدىڭىز قاپىيەلەرگە، زەڭ سېلىپ قاراشتىن ۋەھىمە پەقەت. تا سىزدىن توپلاملار چىققاندىن بېرى، نەسىرلەر پۇرىقى چاڭقىدى ھەريان. ئۇ ئىزچىل ئۇچقاندەك...

پاستېرناك ئۇ كېلەر كۆتۈرۈپ كۆڭلەك پۇرمىسىن، بېتخوۋىن تېنىدە ئۈنگەن تۈك مىسال. شاھماتنى ياپقاندەك ياپار ئالقاندا، سۆيگۈ،تۈن،ۋىژدان ۋە چۈشلەرنى مىسال. ئۇ بىر خىل تەلۋىچە دېدىقىش بىلەن، شاھماتتا ئوڭايلا بىر يۈرۈش تېپىپ. گىرۋەككە ئىلىنگەن قارا ئۇرۇقنى، تۇرىدۇ قىيامەت قايىمغا ئېتىپ. گەمىنىڭ مۇزىدا گۈلزارلار ئارا، يۇلتۇزلار ھىد چېچىپ سالىدۇ پەرياد. تىتىرگەن تىرىسدان چىسېنى ئاڭلاپ بۇلبۇلنىڭ كۈيىگە باغلاندى ھەيھات. مەيلى ئۇ گۈلزارلار، بۇلاقلار بولسۇن، ۋە مەيلى ئاق رەڭلىك يىڭلاڭغۇ دۇنيا. ھەممىسى قەلىبكە جۇغلانغان سەزگۈ- ئىپادە ئەيلىگەن ئەلۋان رەڭ دۇنيا. ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى