رۇبائىيلار (ئابدۇكېرىم مەخسۇت)
1
مەن يىغلاپ تۇغۇلدۇم، كۈلۈپ ياشايمەن،
ھاياتنى قەدىرلەپ، سۆيۈپ ياشايمەن.
بىلىم ئىشتىياقى قەلبىمدە چەكسىز،
ئۆمۈرنى ئۇزاققا سوزۇپ ياشايمەن.
2
تارىخ مەندىن دائىم ئالار ئىمتىھان،
بۇ ئىمتىھان مېنى تاۋلايدۇ ھامان.
مەن خۇشال، بەختىيار، تامچە تەرىمدىن
خەلقىم بەھرە ئېلىپ بولسا شادمان.
3
تېنىڭدە بار ئىكەن جېنىڭ مەرد يىگىت،
ئەجرىڭدىن چۆللەرنى بوستان ئەت يىگىت.
ياۋ رۇستەم بولسىمۇ ئەگمە بېشىڭنى،
ۋەتەن دەپ ئالەمدىن خۇشال كەت يىگىت.
4
ۋۇجۇدۇڭ چۆمۈلسە كۈمۈشتەك تەرگە،
يىللارنىڭ كۆكسىنى چۈمكەيدۇ زەرگە.
قازا ئۇزارتسىمۇ سېنى يەرلىككە،
نۇر كەبى ئىجادىڭ كۆمۈلمەس يەرگە.
5
يىل ئىكەن ئۆمۈرگە ئۆلچەم ۋە مىزان،
ئەزەلدىن بۇ ھېساب ھەممىگە ئايان.
ھاياتنىڭ قىممىتىن ئانا تۇپراققا،
تۆكۈلگەن ھەر تامچە تەر قىلۇر بايان.
6
مۇشەققەت - ھالاۋەت قوشكېزەك ئەسلى،
قىش ئۆتسە كېلىدۇ گۈل باھار پەسلى.
يەڭ تۈرۈپ تەر تۆكسە ئانا يەرگە كىم،
يار ئاڭا تۈگىمەس خەزىنە ۋەسلى.
7
ئۆمۈرنىڭ گۈل پەسلى - كۆكلىمى ياخشى،
كۆكلەمنىڭ مىننەتسىز تەقدىمى ياخشى.
ھەسرىتىڭگە ئۆتمۈش قايتىپ كەلمەيدۇ،
بىلگىنكى، بۈگۈننىڭ ھەردىمى ياخشى.
8
سۆكىمەن قەلەمدە مەن نادانلىقنى،
تىلەيمەن ۋەتەنگە تىنچ - ئامانلىقنى.
خۇشالمەن مۈشكۈلنى كۆتۈرگىنىمگە،
دوستلارغا قالدۇرۇپ بار ئاسانلىقنى.
9
ساقىيا، مەي تۇتساڭ گەر بولۇپ ھەمدەم،
ئۈلپىتىم بولسىمۇ زوھرا ۋە سەنەم.
لېۋىمگە بىر نەپەس قونمايدۇ كۈلكە،
بولمىسا خەلقىمنىڭ كۆڭلى خاتىرجەم.
10
ئالمىنى قولۇمغا ئالغان چاغدا مەن،
سېزىمەن ئۆزەمنى گۈلشەن باغدا مەن.
ناخشامدىن بىر ئالما يېگۈزمەي ئەلگە،
كۆز يۇمسام، كېتەرمەن ھەسرەت داغدا مەن.
11
گەر بولسا ئىنساندا روھى گادايلىق،
بوستانلار بولىدۇ قاقاسلىق - سايلىق.
نادانغا بىر نەپەس مېھمان بولغاندىن
مىڭ ئەۋزەل ئاقىلغا قىلغان مالايلىق.
Yorumlar
Yorum Gönder