ماۋزۇسىز (شېئىر)
پاستېرناك
بىر چاغدا تۇغۇچسىز، مۇلايىم ئىدىڭ،
ئاتەشتەك يېلىنجاپ تۇرىسەن ھازىر.
قۇلۇپلاپ قويايمۇ گۈزەللكىڭنى،
بەنت قىلىپ شېئىرغا- پىنھانى نازىر.
مەرھەمەت، قاراپ باق بىزنىڭ كۈلبىگە،
تاملارغا، بۇلۇڭغا دېرىزىلەرگە.
قاراپ باق، شەكلمىز، كۆلەڭگىمىزگە،
قاراپ باق، چىراغدا ئۆزگەرگىنىمىزگە.
ئولتۇرۇپ ئالدىڭسەن لۆم-لۆم تۆشەكتە،
بەدەشقان قۇرغانچە تۈركلەرسىمان.
قاراڭغۇ يەردىمۇ، يورۇق يەردىمۇ،
سەبىدەك قارايسەن ھەممىگە ھامان.
خىيالدەك سەگىپلا ئۈزۈلۈپ كەتكەن-
مەرۋايىت يىپنى ئۇلىدىڭ قايتا.
چىرايىڭ غەمكىندۇر، مەيۇسسەن ئەجەب،
سەمىمى سۆزلىرىڭ بەك رەڭسىز ئەستا.
راست دەيسەن بەك چۈچۈك سۆيگۈ دېگەن گەپ،
مەن تاپاي ئۇنىڭغا باشقا بىر بەلگە.
خالىساڭ سەن ئۈچۈن پۈتۈن ئالەمنى،
سۆزلەرنى، تاملارنى ئۆزگەرتەي دەمدە.
كۆرسىتىپ بېرەلمەي قالدىمۇ ياكى،
مۇڭ باسقان چىرايىڭ سەزگۈڭنى پەقەت.
قەلبىڭدە چاقنىغان قورام تاشلارنى،
نېمىشقا كۆزۈڭدە ئوينايدۇ ھەسرەت؟
ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى
Yorumlar
Yorum Gönder