چېگرا ناخشىسىغا مۇقەددىمە (شېئىر)
دۇفۇ
1
چىققىلى يۇرتتىن ماڭا بولدى ئوزاق،
ئۆزگىگە بولماي بوزەك كەلدىم بىراق.
تۇرسىمۇ ھەردەم مېنى ئۆلۈم كۈتۈپ،
ئەمما دىلدىن ئۆچمىدى دەردۇ پىراق.
نە يۈگەن، نە نوختا سالماي ئاتقا مەن،
جەڭگە كىردىم چاپتۇرۇپ تېز ياۋىداق.
گاھى ئۆتتۈم تىك— ئېگىز ھاڭدىن ئۇچۇپ،
تۇغ يۇلۇشنى ئېڭىشىپ ئەيلەپ سىناق.
2
ئولتۇراتتىم تىغ بىلەپ ئويغا پېتىپ،
تېلىقىپ ئىڭرايدۇ سۇ نالە قىلىپ.
قارىسام سۇغا كېتىپتۇ قان تېمىپ،
شۇندا سەزدىم ئاپتىمەن قولنى كېسىپ.
ئەل ئۈچۈن ئاچتىم كۆزۈم، بەس، ئەر بولۇپ،
دىلنى ئۆرتەپ نە قىلاي ھەسرەت چېكىپ؟
قالغۇسى بابۇر راۋاقتا شۆھرىتىم،
مەيلى كەتسۇن سۆڭىكىم جەڭدە چىرىپ.
3
ماڭدى سەرۋەر جەڭ ئارا يالاپ مېنى،
نەكى يالاپ، يول بويى خارلاپ مېنى؛
خاھ ئۆلەي، خاھ تىرىلەي ماڭدىم مانا،
كايىما بىگىم تولا چارلاپ مېنى.
يولدا يۇلۇقسا تونۇش نامە پۈتۈپ—
يوللىدىم، سېغىنىپ جەمئى تۇغقانلىرىمنى.
ئاھ، دەرىخ، ئۆيدىن تامام بولدۇم جۇدا،
كاشكى، تەڭ دەرد تارتقۇدەك قوۋمىم قىنى؟
4
كەلگىنىمدە مەن ئۇزاق يولنى بېسىپ،
مۇنتىزىم لەشكەر ئارا قويدى قېتىپ.
شۇ قوشۇننىڭ ھالىنى، ئاچ – توقىنى
تۇرىدۇ سەركەردىلەر دەمسەن بىلىپ.
ئۇ تەرەپتە بىر سۈزۈك غۇز لەشكىرى،
ئۆتۈشەر ھەر يانغا تېز – تېز ئات چېپىپ.
مەنكى قۇل بىچارىنىڭ نام – ئاتىقى
قالىدۇ دەمسەن پۈتۈككە يېزىلىپ؟!
5
ماڭدى لەشكەرلەر ئېتىنى قامچىلاپ،
قار – شىۋىرغان ئىچىدە تاغ باغرىلاپ.
قالدى بارماقلار چۈشۈپ يولدا ئۈششۈپ،
ئۆرلىگەندە مۇز قۇچۇپ، يەر تاتىلاپ.
كەتتى ئاي بۇندىن يىراق، يىراق ئۈزۈپ،
بىز سېپىلنى بولىمىز قاچان ياساپ؟
بارىدۇ جەنۇب تامان كەچكى بۇلۇت،
باققىنىمچە كەينىدىن قالدىم قاراپ.
6
تەڭرىقۇت لەشكەرلىرى قىلدى ھۇجۇم،
باستى ئالەمنى گويا بوران ۋە قۇم.
كى قىلىچۋازلار ئېلىشتى نەچچە رەت،
يېڭىلىپ ياۋ قاچتى سۈڭرە بولدى گۇم.
قولغا ياۋ سەردارى چۈشتى، بولدى ئەل،
بولدى تارتۇق بېشى ھەم پوستى تۇلۇم.
نەقىلاي سۆزلەپ تېرىقچە غەلبىنى،
سەپكە جىم ياندىم، تامادا بولمۇدۇم.
7
تاكى لەشكەرلىكتە ئۆتتى ئون يىلىم،
يوق دېيىش مۇمكىنمۇ قىلچە خىزمىتىم؟
تۆگە دەيدۇ باشقىلار تېرىقنىمۇ،
ماختىنىشقا مەنمۇ تەڭ كۆيدى تىلىم.
ئوتتۇرا ئەلدە بېسىقماس جەڭ – يېغا،
دى ۋە رۇڭ يۈرمەمدۇ ھېچ بەرمەي تىنىم؟
تاشلا ئالەمگە نەزەر بولساڭ يىگىت،
بولما مەردلىك ئالدىدا روھىي يېتىم!
ئابدۇكېرىم خوجا تەرجىمىسى
Yorumlar
Yorum Gönder