چېگراغا سەپەر ناخشىسى (شېئىر)

 دۇفۇ

1

ئايرىلىپ يۇرتتىن ئەجەب چەكتىم پىغان،

ماڭغىنىمدا چۆل كېزىپ يارغول سايان.

 بەردى يامۇل بېكىتىپ مەنزىل، سۈرۈك،

ئۇنى بۇزساڭ قالمىغاي جانىڭ ئامان.

يەرگە ئۇردۇم ئاتا- ئانامنىڭ شەپقىتىن، 

بارىمەن سەپتە يۈتۈپ ئىچىمگە قان.

2

چىققىلى يۇرتتىن ماڭا بولدى ئۇزاق،

ئۆزگىگە بولماي بوزەك كەلدىم بىراق.

تۇرسىمۇ ھەردەم مېنى  ئۆلۈم كۈتۈپ،

كەتمىدى قەۋمىم ئوتى دىلدىن يىراق.

نە يۈگەن نە نوقتا سالماي ئاتقا مەن،

چاپتۇرۇپ تېز جەڭگە كىردىم ياۋىداق.

گاھى ئۆتتۈم تىك- ئېگىز ھاڭدىن ئۇچۇپ،

تۇغ بولۇشنى ئېڭىشىپ ئەيلەپ سىناق.

3

ئولتۇراتتىم تىغ بىلەپ ئويغا پېتىپ،

تېلىقىپ ئىڭرايدۇ سۇ نالە قىلىپ.

قارىسام سۇغا كېتىپتۇ قان تېمىپ،

شۇندا سەزدىم ئاپتىمەن قولنى كېسىپ.

ئەل ئۈچۈن ئاچتىم كۆزۈم، بەس، ئەر بولۇپ،

دىلنى ئۆرتەپ نە قىلاي ھەسرەت چېكىپ؟

قالغۇسى بابۇر راۋاقتا شۆھرىتىم،

مەيلى كەتسۇن سۆڭىكىم جەڭدە چىرىپ.

4

ماڭدى سەرۋەر جەڭ ئارا يالاپ مېنى،

نەكى يالاپ يول بويى خارلاپ مېنى.

خاھ ئۆلەي، خاھ تىرىلەي ماڭدىم مانا،

كايىما بېگىم تولا چارلاپ مېنى.

يولدا يولۇقسا تونۇش، نامە پۈتۈپ،

يوللىدىم سېغىنىپ جىمى تۇغقانلىنى.

ۋاھ دەرەخ، ئۆيدىن تامام بولدۇم جۇدا،

دەردكە دەرمان بولغۇدەك قەۋمىم قېنى؟

5

كەلگىنىمدە مەن ئۇزاق يولنى بېسىپ،

مۇنتىزىم لەشكەر ئارا قويدى قېتىپ.

كى قوشۇننىڭ ھالىنى، ئاچ-توقىنى، 

تۇرىدۇ سەركەردىلەر دەمسەن بىلىپ.

نېرىقى تاشتا بىر سۈرۈك غۇز لەشكىرى،

ئۆتۈشەر ھەر يانغا تېز تېز ئات چېپىپ.

مەنكى قۇل بىچارىنىڭ شان شۆھرىتى،

قالىدۇ دەمىسەن پۈتۈككە يېزىلىپ؟

6

يانى تارتساڭ تارتكى كۈچلۈكراقىنى،

تاللا ھەم ئوقنىڭمۇ ئۇزۇنراقىنى.

ئادەم ئاتساڭ، ئېتىنى چەنلە ئاۋال،

ياۋنى تۇتساڭ، تۇت ئاۋال سەردارىنى.

باركى ھەر ئەلنىڭ تېگىشلىك پاسىلى،

قوغدىماق ھەقتۇر ئۇنىڭ گىردابىنى.

كۆپ تالاپەتكە نېمە ھاجەت ئېرۇر،

بولدىغۇ توسسا رەقىب ئاياغىنى!

7

 ماڭدى لەشكەرلەر ئېتىنى قامچىلاپ،

قار- شىۋىرغان ئىچىدە تاغ ئارىلاپ.

قالدى بارماقلار چۈشۈپ يولدا ئۈششۈپ،

ئۆرلىگەندە مۇز قوچۇپ، يەر تاتىلاپ.

كەتتى ئاي بۇندىن يىراق- يىراق ئۈزۈپ،

بىز سېپىلنى بولىمىز قاچان ياساپ؟

بارىدۇ جەنۇب سايان كەچكى بولۇت،

باققىنىمچە كەينىدىن قالدىم قاراپ.

 8

 تەڭرىقۇت لەشكەرلىرى قىلدى ھۇجۇم،

باستى ئالەمنى گويا بوران ۋە قۇم.

قىلىچۋازلار ئېلىشتى نەچچە رەت،

يېڭىلىپ ياۋ قاچتى سۇڭرە بولدى گۇم.

قولغا ياۋ سەردار چۈشتى، بولدى ئەل،

بولدى تارتۇق بېشى ھەم  پوستى تۇلۇم.

 نە قىلاي سۆزلەپ ، تېرىقچە غەلبىنى،

سەپكە جىم، ياندىم تەمەدە بولمىدىم.

    9 

 تاكى لەشكەرلىكتە ئۆتتى ئون يىلىم،

يوق دېيىش مۇمكىنمۇ قىلچە خىزمىتىم؟

تۆگە دەيدۇ باشقىلار تېرىقنىمۇ،

ماختىنىشقا مەنمۇ تەڭ كۆيدى تىلىم.

ئوتتۇرا ئەلدە بېسىقماس جەڭ- يېغا،

دى ۋە رۇڭ يۈرمەيدۇ ھېچ بەرمەي تىنىم.

تاشلا ئادەمگە نەزەر بولساڭ يىگىت،

بولما مەردلىك ئالدىدا روھى يېتىم.

   ياسىن ھاۋازى تەرجىمىسى