رۇبائىيلار (ئارسلان)

 

1

بۇ ئۆتكۈنچى ئالەم، ئۆتىمىز چاپسان،

كىملەردىن قالمىغان ئىدى بۇ جاھان.

ئەل ئۈچۈن ئىشلەيلى، پەقەت ئەل باقى،

قايتا كەلمەكلىك يوق، كەتمەكلىك ئاسان.

 

2

تۆكمە ياش ئۆتكەننى قىلىپ تولا ياد

بۇ دۇنيا پەرۋاسىز، قانچە دېسەڭ داد.

ئېچىنما كەتكەندىن، قورقما كېلەردىن،

ئۈمىدلەر ئۆمۈرنى قىلىدۇ ئاۋات.

 

3

ياشلىقتا غەم ئەمەس، خۇشاللىق كېرەك.

چاقنىسۇن گۈزەللىك، قاينىسۇن تىلەك.

ئالدىرا، بوش قويما ئالتۇن پەسىلنى،

قېرىلىق سوغىدا سوۋۇيدۇ يۈرەك.

 

4

كەلمەيدۇ خۇشاللىق قايغۇ - ئازارسىز،

زەپەر يوق، شەرەپ يوق جاپا – دىشۋارسىز.

ئىجادتا بىلەيلى دەمنى غەنىمەت،

ئەجەلنىڭ كەلمىكى ھامان قارارسىز.

 

5

يەر مېنى باقتى ھەم باقىدۇ ھامان،

نېمىشقا ئۇ ماڭا شۇنچە مېھرىبان؟

مەن يەرگە قەرزدار، سادىق، چۈنكى ئۇ

بوۋىلار جىسمىدىن پۈتكەن - يارالغان.

 

6

تانسىغا ئالدىراپ كۈتىسەن تۈننى،

قولۇڭدا پاتۇرماق بولىسەن كۈننى.

سۆرەيدۇ لەھەتكە سېنىمۇ شۇنداق

ۋاقىتنىڭ زەنجىرى چىقارماي ئۈننى.

 

7

باتۇرلارنى ئاز كۆرىدۇ بۇ جاھان،

ساتقۇنلارنىڭ تېپىلمىقى بەك ئاسان.

باتۇر ئۆلسە، يەر قۇچاقلار، كۆك يىغلار،

ياتالمايدۇ گۆردە ساتقۇن تىنچ -ئامان.