ئۆزى بىلەن سۆزلىشىش (شېئىر)
غوجىمۇھەممەد مۇھەممەد
- يەتتە قات ئاسمان ۋە يەتتە قەۋەت يەر.
- گۈزەللىك نىمە؟
- گۇناھنىڭ باغرىدا ئېچىلغان گۈللەر.
- نە ئۈچۈن ئىزلەيسەن ئۆزۈڭنى ھامان؟
- قالدىم بۇ دۇنيادا يارسىز، مەبۇدسىز.
- نە ئۈچۈن قاچىسەن روھىڭ غارىدىن؟
- بىر بۆرە ئۇ يەردە ھۇۋلار تىنىمسىز.
- نەلەردە يوقاتتىڭ ئەركىنلىكىڭنى؟
- تىگىشتىم ئەتىكى جەننەتكە ئۇنى.
- نە ئۈچۈن چىھرىڭگە يولىماس كۈلكە؟
- ھەدىيە قىلغانمەن بۆشۈككە ئۇنى.
- نە ئۈچۈن كەلدىڭ بۇ پانىي دۇنياغا؟
- بىلمەيمەن، ئىھتىمال ياشاش ئۈچۈن.
- بىلەمسەن، ياشاشتىن مەقسىتىڭ نىمە؟
- ياشىشىم ئۆزۈمگە ئىرىشىش ئۈچۈن.
- ئىرىشمەك بولغان ئۇ ئۆزۈڭ قەيەردە؟
- بىلمەيمەن، بەلكىم ئۇ مېنىڭ ئۆزۈمدە.
- ئۆزۈڭ شۇ قەدەر يىراقمۇ سەندىن؟
- ياق، ئۇ تارىم ۋە تەكلىماكاندا.
- ياشاپ تۇرۇپسەنغۇ شۇ يەردە ھازىر؟
- ياق، ئۇندا تۇرغىنى تېنىم پەقەتلا.
- تېنىڭ ئۆزۈڭگە ئەمەسمۇ شاھىد؟
- ياق، ئۇ مەن ئۈچۈن چوڭقۇر بىر قەبرە.
- چىقىسەن قەبرەڭنى پاچاقلاپ قاچان؟
- ئەتە، ئەتە، ئەتە...
1997- يىلى 8- ئىيۇل. خوتەن
Yorumlar
Yorum Gönder